Amber

Mijn Agropoli ervaring!

TRIINNGG              Wekker om 3uur. 
Benieuwd en klaar voor nieuwe avonturen, verzamelen we aan het station van Dendermonde.
‘Flight AZ157 to Rome Fiumicino (of zoals mevrouw Paquet zegt FCO – fucco) is ready for departure’, dat is het begin van een mooie reis / uitwisseling.
Een heerlijke Starbucks koffie laat ons allemaal vergeten hoe vroeg we moesten opstaan.

‘Flight AZ1263 to Naples Capodichino Airport is ready for departure’.
Deze aankondiging hoorden we bijna niet omdat we te druk bezig waren met ‘kukeluku’ roepen! Een grote en comfortabele bus brengt ons naar onze nieuwe Italiaanse vrienden.
Ik ben een beetje nerveus, maar vooral benieuwd wanneer Linda en ik naar mijn nieuwe thuis voor de komende 5 dagen rijden.
Linda’s warme familie verwent me meteen met heerlijk Italiaans eten: pasta, frietjes, kalfsvlees en tomaten (of pomodore, zoals ze daar zeggen, wat honderd keer beter klinkt) en ook fruit van het bedrijf van Linda’s ouders.

Na onze (late) lunch, rijden we naar Luisa’s huis, de gastfamilie van Lise. We wandelen een beetje en we eten een heerlijk ijsje op het mozzarella bedrijf waar Luisa’s ouders werken.
Voor we weggaan naar het centrum van Agropoli, neem ik een relaxerende douche in (mijn eigen!) badkamer.
Samen met Italiaanse vrienden van Linda, drink ik een Thé alle pesca, mijn favoriet Italiaans drankje! We kijken naar een prachtige zonsondergang in de haven en plots vergeet ik hoe moe ik ben, en ik geniet er gewoon van hier te zijn.
We eten samen met Luisa en Lise, en we ‘kickeren’. Ik scoor en zeg tsjaka, niet bewust van de gevolgen… 
Tsjaka wordt het favoriete Vlaamse ‘woord’ van onze Italiaanse vrienden.
En dan is het tijd om naar bed te gaan… In mijn eigen kamer… Op mijn eigen verdieping… Mijn eerste dag hier was vermoeiend, maar heel interessant!

De tweede dag start met een typisch zoet Italiaans ontbijt en
dan vertrekken we naar Paestum, wat de Italianen 
uitspreken als Pestoem :).
Voordat alle andere studenten aankomen, kopen we een bal
en spelen Linda en ik volleybal met Luisa, Lise, Simone en Sam.
We bezoeken de mooie Griekse tempels en
dan is het tijd voor lunch met de hele familie.
Ik voel me echt al een deel van de familie!



We eten ravioli, cotoletta en baba als dessert. Baba is een soort cake met heel wat rum erin, ik had alleen niet zó veel rum verwacht! Na onze lunch drink ik een van de beste koffies in mijn hele leven!
We maken ons klaar om naar Agropoli te vertrekken en erna samen met de hele groep uitwisselingsstudenten te eten. Het was echt een hele fijne dag en ik heb genoten van het geweldige uitzicht over de haven en de zee.

Onze Italiaanse vrienden zijn heel sociaal en we maken echt veel plezier samen!
We leren elkaar woorden in het Italiaans / Vlaams op weg naar het restaurant, waar ik een pizza Diavola eet. Nadien spelen we volleybal op het strand en drinken we een cocktail in een lounge bar. Veel kan ik er niet zeggen, want de hele reis heb ik een hese stem, of zoals Linda me geleerd heeft, een mal di gola.

Op onze derde dag moeten we vroeg opstaan, want we gaan naar Pompei met de bus!
Onderweg stoppen we even om een (alweer) heerlijke koffie te drinken…
Pompei is een hele mooie stad, het is erg beroemd en nu begrijp ik waarom. We zingen Pompei van Bastille en we ontdekken heel wat mooie plaatsen. Lise en ik eten een torta della nonna, I think I just fell in love…
Na de busrit, gaan we uit in Agropoli met Luisa, Lise, Otilia, Dakotha en andere vrienden van Linda.

Zondag, onze ‘vrije’ dag. Ik ga samen met Linda en haar ouders ontbijten in een klein zaakje. Ik eet een grote croissant met Nutella, and once again I fall in love…
Na het ontbijt, blijven we een even thuis en lees ik in mijn Duitse boek voor school.
We eten pannenkoeken met ricotta, parmezaan, mozzarella en gekookte ham als lunch.
Het is een simpel gerecht, maar zo lekker dat ik het thuis zeker ook eens ga maken.
Rond 17u vertrekken we allemaal naar Santa Maria, waar we een beetje kunnen bruinen met het heerlijke weer. Vanop ons plaatsje op de rotsen, kunnen we een fantastische zonsondergang zien. Ik ben zo blij dat ik hier ben.
Na een lekkere maaltijd, keren we huiswaarts.

Maandag, een van de dagen die heel wat mensen haten omdat er een nieuwe schoolweek start. Wel, vandaag behoor ik niet tot die groep mensen. 
Ik kijk uit om naar Linda’s school te gaan en de verschillen te ontdekken tussen hun onderwijssysteem en dat van ons.
Ik kan het verzekeren, er zijn verschillen. Onze eerste les, Lichamelijke Opvoeding, is meteen al een groot verschil. De leerlingen moeten geen sportkleren dragen en Linda vertelt me dat je ook kan studeren tijdens deze les, of zelfs wat slapen!
Na Lichamelijke Opvoeding, hebben we Franse les van een hele leuke leerkracht.
We zingen Franse liedjes en de sfeer in het klaslokaal is echt tof.
Na een kleine pauze, werken Lise en ik aan ons project samen met Linda en Luisa.
Alles verloopt heel vlot, we verdelen de taken en binnen de twee uur is ons project helemaal klaar. We maken een quiz over gebarentaal, de verschillen in betekenis voor Italiaanse en Vlaamse mensen, maar ook over de typisch Italiaanse of typisch Belgische tekens.
Hierin zijn er heel wat verschillen, maar ook heel wat gelijkenissen. Als je graag weet welke deze zijn… Dan moet je de quiz spelen die we gemaakt hebben!

De school eindigt rond 13u, en we vertrekken meteen met de hele groep naar het station van Agropoli, om de trein naar Salerno te nemen.
We shoppen een beetje, eten een heerlijk ijsje en
wandelen langs de zee.
Het is een hele warme dag, maar vooral een mooie dag.
Ik koop mijn allereerste (roze!) selfiestick in Salerno,
een souvenir met herinneringen!

Samen met Linda, Linda’s ouders, haar 2 zussen en broer, eet ik voor de laatste keer hier in Italië. ’s Avonds gaan we uit in Agropoli. Als ik daar zit, in een leuk cafeetje, met een lekker drankje, kan ik echt al zeggen dat we hier vrienden gemaakt hebben. Ik wil echt niet naar huis.

Laatste dag, laatste ontbijt, laatste ‘Buongiorno’, ik kan echt niet geloven dat het bijna voorbij is. 
Ik neem afscheid van de familie, van het kleine hondje Champagne en dan vertrekken we naar school.
Er is een protest waardoor vele leerkrachten niet op school zijn, maar de leerkrachten filosofie en Frans zijn er wel.
Deze dag is een van de leukste dagen die ik ooit meemaakte op school!
Na school gaan we met de hele groep naar het openbare park in Agropoli. Dan is het tijd voor de laatste lunch in een leuk restaurantje.
Ik eet penne met tomaten en basilicum en een kalfslapje met frietjes.
We nemen nog een paar laatste foto’s samen en dan is het tijd om afscheid te nemen. Ik ben er zeker van dat we elkaar nog zullen terug zijn, ik plan alvast mijn volgende uitstap naar Agropoli ;).

‘Flight AZ1274 to Rome, Fiumicino is ready for departure’.
Het officiële einde van een onvergetelijke reis met onvergetelijke mensen. 
Gelukkig kunnen we onze terugreis leuk maken door het SVI 100 dagen liedje te zingen op de luchthaven van Rome!

‘Flight AZ0164 to Brussels is ready for departure’.
Oh nee. Ik wil niet weg. Ik hoop stiekem dat een van onze valiezen op het verkeerde vliegtuig terecht komt, dan moeten we wel terugkeren!
‘Suitcases from the flight out of Rome on tire 2’.
Ik wou dat ik dat nooit had gezegd, want er ontbreekt wel een valies… Maar we gaan niet terug. Niet meteen, maar zeker en vast in de toekomst!

Alla prossima volta, Linda!